GŁÓWNE CECHY
Materia umysłu
Te z kolei uwalniają łatwo dyfundujące substancje albo sygnały, które jeśli są skorelowane z sygnałami wysyłanymi przez przybyłe włókna, pozwalają im się odgałęziać i tworzyć nowe połączenia. Włókna, których sygnały są inne, nie przyłączają się, lecz idą dalej lub cofają się. Jeśli nie znajdą swego celu, komórka, z której wyrastają, może obumrzeć. W wyniku tych procesów wzrostu i selekcji może powstać struktura nerwowa o określonej funkcji. Liczba komórek tworzących się, łączących i obumierających jest olbrzymia. Cały proces jest dynamiczny, zależny od wielu czynników – sygnałów, genów, białek, migracji, podziału komórkowego i obumierania współdziałających na wielu poziomach. Zwróćmy uwagę na główne cechy tego przedstawienia. Jest ono topobiologiczne, czyli poszczególne procesy zależne są od lokalizacji w rozwijającym się organizmie. Procesy zachodzące w danym miejscu zależą od przebiegu procesów w innych miejscach. Całe przedstawienie jest także dynamiczne i plastyczne, to znaczy zmienne, jeśli rozpatrujemy je na poziomie podstawowych jednostek biorących w nim udział, czyli komórek. Nawet układ komórek nerwowych bliźniąt jednojajowych nie jest identyczny. Wciąż jednak budowa organizmu jest specyficzna dla danego gatunku, dzięki charakterystycznym ograniczeniom działającym na geny.
Drobna aktualizacja redakcyjna: 04.09.2026.
