Powyższe wyjaśnienia stanowią wstępną odpowiedź na pytanie, jak jednowymiarowy kod genetyczny może determinować budowę trójwymiarowego organizmu. Określa także, w jaki sposób w trakcie ewolucji mogą następować gwałtowne i znaczne zmiany morfologii. Przypuśćmy, na przykład, że mutacja zmieniła czas lub sposób przyłączania cząsteczek morforegulatora tak, że pojawiają się one w wystarczającej liczbie dopiero wtedy, gdy komórki embrionu przejdą więcej podziałów. W efekcie może powstać większa struktura o innym kształcie. Gdyby zwierzęta o nowym planie budowy wykazywały zwiększone przystosowanie do danego środowiska, miałyby większe szanse na reprodukcję. Frekwencja zmutowanego genu w populacji wzrosłaby i pojawiłoby się więcej osobników o nowym kształcie i wielkości.Istnieją dwa powody, dla których myszę opisywać te zjawiska tak szczegółowo: po pierwsze, układ nerwowy i mózg powstają w wyniku podobnych procesów – sygnały biorące udział w powstawaniu układu nerwowego również mają charakter topobiologiczny.
